Queenie is 4 maanden nadat lymfeklierkanker bij haar geconstateerd was, overleden. We hebben geprobeerd haar nog een tijdje bij ons te houden door haar chemotherapie te geven. Het heeft niet mogen baten. Toen we de moeilijke beslissing moesten nemen om haar te laten gaan, kwam onze dierenarts bij ons thuis, om haar in haar eigen veilige en vertrouwde omgeving in te laten slapen. Ze stierf in onze armen.
We missen haar meer dan we in woorden kunnen uitdrukken

We hebben haar slechts tien jaar bij ons mogen hebben. Maar we koesteren deze tien prachtige jaren, en alle mooie en fijne herinneringen die we aan haar hebben. Ze was zó lief, zó vriendelijk en zó trouw

Queenie was de liefste en meest tolerante hond die je hebben kan. Haar innerlijk én uiterlijk waren "puur goud".
Ze was een hond waar echt niemand een hekel aan kon hebben. Ze kon met iedereen goed opschieten. En iedereen was ook dol op haar.

Queenie accepteerde zonder problemen elke Havanezer die erbij kwam in de "gang". En al onze Havanezers adoreerden haar en kropen dicht tegen haar aan als ze de kans kregen.

René heeft veel wedstrijden met Queenie gelopen op G&G-3 niveau, en vele prijzen met haar gewonnen.
Eén van de hoogtepunten die we met haar hadden, was toen ze geselecteerd werd om in het Nederlandse team mee mogen te doen aan het "Wereldkampioenschap Gedrag & Gehoorzaamheid", in Wenen, in juni 1996. Een gebeurtenis om nooit te vergeten!

Zonder haar is het leven niet meer hetzelfde.
We hebben haar in onze tuin begraven, zodat ze toch altijd dicht bij ons in de buurt is.
We zullen altijd van haar blijven houden,
en ze leeft in onze herinnering voort.